Vanavond moet ik weer werken, en ik zie er nu al tegenop. Eigenlijk heel de dag al, en eigenlijk gisteren ook al. Waarom? Omdat ik het eng vind, ik ben bang om dingen fout te doen, de ‘baas’ vind ik niet aardig en ik vind hem ook eng. Hij is niet eens onaardig tegen me ofzo, hij legt op zich best goed uit wat ik moet doen enzo. En de andere mensen zijn ook best aardig, ze geven gewoon antwoord als ik iets vraag. Maar toch, dat gevoel blijft. Bang om te laat te komen, bang om het verkeerd te doen, bang voor, ja, voor wat eignelijk? Bang voor het werk. Stom, ik wil er niet tegen op zien, het heeft namelijk totaal geen zin. Ten eerste omdat het toch niet helpt, en ten tweede omdat er eigenlijk niets is om bang voor te zijn. Die man wordt niet gelijk boos als je een keer iets fout doet, maar ik ben toch bang.

Leren wil ook al niet lukken, ik kan het gewoon niet! Ik ga zitten en dan kan ik me er gewoon niet meer op concentreren. De stof niet, mijn punten niet, niets eigenlijk. Alles gaat er in, en gelijk weer uit. Ik blader wat en verder doe ik eigenlijk niets. Zo slecht van mezelf! Ik haat dat echt, want zo haal ik dus ook geen goede punten. Natuurkunde ging al zo slecht, de rest moet nu wel goed gaan. Maar ja, op deze manier zit dat er dus niet echt in. En ook al haat ik mezelf daarom, toch lukt het me niet om te gaan leren. Terwijl ik zo goed weet dat het nodig is! Verdorie!